وای چقدر حالم بده یک چند روزی سرما خوردم

همش هم تقصیر این آقای همسر اون سرما خورد منم سرما خوردم

دکتر هم نرفتم آخه میترسم آمپول بده درست برعکس آقای همسر من از یکیشم فراریم

وقتی هم واقعا مجبور باشم مثل ابر بهاری همینطور اشکهام میریزه

امروز هم که نرفتم سر کار فقط خوابیدم و هی دارو خوردم (اگه همسری بفهمه !!!)

انقده هم با نمک شدم هرکی منو میبینه کلی خندش میگیره بس که تو این هوای گرم بهاری

لباس پوشیدم حتی تو خونه کاپشنم میپوشم خیلی سرمایی شدم

خدا نکنه مریض بشم گرچه همیشه هستم از بس به قول همسری بدنم ضعیف و حساس

بزارین یک خاطره بگم: منو اینجوری نگاه نکنین هاخیلی شیطونم یادم میاد یک بار که سرما خورده

بودم حدود7 سال پیش میرفتم مدرسه امتحان داشتم و هیچی نخونده بودم

توی کیفم ۲ دونه کپسول (آموکسی سیلین) بود که باید میخوردمش اما شیطونیم گل کرد و

واسه رهایی از امتحان چند دقیقه قبل کپسولهارو رو انداختم داخل بخاری جاتون خالی تا اومد

معلم برگه هارو بده یک صدایی داد که کل مدرسه ریختن بیرون همه فکر کرده بودن چیزی

 منفجر شده  بعد از اون بدتر بویی پیچید تو کلاس که هرچی بگم کم گفتم  

از اون صدا خودمم ترسیده بودم از بوی وحشتناکشم حال خودم و چند تا دیگه از بچه ها

 بهم خورد خلاصه دیگه اون روز همه رفتن تو خماری که چی شده و نشده تا اون ساعت

 تمام شد و امتحان هم لغو شد و من هم پیروز مندانه داشتم تو دلم میخندیدم و

در ظاهر به معلمم میگفتم چه بد امتحان نمیگیرین انقده خونده بودم

راستی چند روز پیش رفتم مشهد زیارت امام رضا واقعا برام لازم بود 2 سالی بود نرفته بودم

خیلی دلم تنگ شده بود خوشبحال خراسانی ها که حرم امام رضا(ع) رو دارن

انقدر براش درد دل کردم و اشک ریختم وای که چقدر حرم آرامش بخشه

کاش میشد بیشتر میموندم خیلی قولها بهش دادم خیلی درخواستها ازش کردم

احساس سبکی میکنم انگاری دلمم کمی آروم گرفته (قوربونت برم امام رضا)

درسته گاهی اوقات ناامید میشم اماکاش اون موقع هم  این جمله یادم نره که

(بزرگترین دارایی من خداست و این یعنی تمام امید و زندگی و شادابی)

خدای من ممنونم که قسمتم کردی برم خراسان حرم امام رضا میدونم بنده بدیم و تو بیشتر

از حقم همیشه به من خوبی میکنی هیچ وقت تنهام نزار چون تمام امیدمی

الانم  خیلی خسته ام و سرما هم که خوردم فکر کنم برم بخوابم بهتره